نمیدانم چی بنویسم

پروردگارا

من در توانگری ام ، ناتوان و تهیدستم

در داناییم ، جاهل و نادانم

در ندگی ام ، مقصر و شرمسار

تو را سپاس که عیبهایم را پوشاندی و لغزشهایم را برخلائق فاش نساختی

تو را شکر که دیدی و رسوا نکردی

که دانستی و چشم پوشی کردی

خدایا….. .

گر چه مستحق عقوبتم ، اما امیدوار رحمت و عطوفتم

باید زهرا را هم چیشد که تا به تلخ بودن آن یقین کنی

چی سخت است

بفهمی که ما نمیشود

ولی بازهم بخواهش

نفس است یا عشق

من در همین ماندم

حیرت از این نه نفس است ،

نه عشق

پس این چی است؟؟

دل تنگ

قلب گرفته

و احساس بارانی بودن؟؟؟؟

زندگی را می‌توان حس کرد
با لمس یک گلبرگ
یا بارش باران،
به روی یک کویر خشک و بی وسعت
زندگی را می‌توان با دیگران حس کرد

زندگی را می‌توان دید
در روز و شب کوتاه
در چشم انتظاری‌ها
در حسرت، درد و آه
زندگی در فکر ما، در روح ما جاریست

زندگی را می‌توان فهمید
زندگی کلمه، جمله، یک حرف است
احساس است!
زندگی را می‌توان در وسعت اندوه‌ها فهمید

زندگی را می‌توان شنید
زندگی یک آه از اعماق دل
یا خنده‌ای شیرین…
زندگی یک صحبت ساده
در کلمات ما جاریست

زندگی را می‌توان آموخت
زندگی را از زبان بلبلان!
از عشق!
از انسان می‌توان آموخت
زندگی را می‌توان از صحبت اطرافیان آموخت

ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد در دام مانده باشد صیاد رفته باشد

آواز تیشه امشب از بیستون نیامد گویی به خواب شیرین فرهاد رقته باشد

کسی باشد که خودت میخواهی نه اینکه که کسی باشی که دیگران میخواهند

خدای من:

در روزگاری زندگی میکنیم که مردمانش
به هر هوس و شهوتی عشق می گویند
هر عریان و هر سیاه چشمی را زیبا می نامند
و هر جانور دو پایی را انسان می دانند
خدای مهربان من
عشق واقعی ، زیبایی واقعی و انسان بودن واقعی
را به ما بچشان

یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند
یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می خواهم باشند
یادباشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم
که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد
یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم
چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باشد.