ارسال شده توسط داریوش خراسانی در تاریخ: ۰۴ تیر ۱۳۸۹
پروردگارا
من در توانگری ام ، ناتوان و تهیدستم
در داناییم ، جاهل و نادانم
در ندگی ام ، مقصر و شرمسار
تو را سپاس که عیبهایم را پوشاندی و لغزشهایم را برخلائق فاش نساختی
تو را شکر که دیدی و رسوا نکردی
که دانستی و چشم پوشی کردی
خدایا….. .
گر چه مستحق عقوبتم ، اما امیدوار رحمت و عطوفتم
1 | znjcwmd
۳ مرداد ۱۳۸۹ در ساعت ۱۰:۲۳ ب.ظ
LKU4ha aqseoqeplfkb, [url=http://oxzeqggfvevj.com/]oxzeqggfvevj[/url], [link=http://fdaavvzchusl.com/]fdaavvzchusl[/link], http://ffypxmhchdti.com/
3 | sahar
سلام داریوش جان منو یادت میاد؟چرا به من سر نمیزنی؟دلم برای حرفات تنگ شده کجایی؟چه خبر از دختری که دوستش داشتی؟ با هم از دواج کردین؟درس ات در چه وضعیتیه؟اقا دکتر ؟منتظرتم بیایا؟اگه نیای ناراحت میشما
آخرین دیدگاه ها