ارسال شده توسط داریوش خراسانی در تاریخ: ۳۱ حمل, ۱۳۸۸
“در روح و جان من میمانی ای وطن
به زیر پا فتد ان دلی
که بهر تو نلرزد…
شرح این عاشقی ننشیند در سخن…
که بهر عشق والای تو
همه جهان نیارزد…”*
جنگ شد…هنوز هم بعضی جاها جنگ است ای وطن تو دایم در جنگ بودی…
“ای افغانستان، افغانستان دور از دامان پاکت،
دست دگران،
بد گهران،
ای عشق سوزان
ای شیرین ترین رویای من
تو بمان،
در [...]
آخرین دیدگاه ها