سبد در پشت.در سبد جلو،صفات نیک خود را می گذاریم.در سبد پشتی،عیب های

خود را نگه می داریم.به همین دلیل در طول روزهای زندگی خود، چشمان خود

را بر صفات نیک خود می دوزیم و فشارها را در سینه مان حبس می کنیم.در همین

زمان،بی رحمانه در پشت سر همسفرمان که پیش روی ما حرکت می کند،تمامی عیوب او را می بینیم. بدین گونه است که درباره ی خود بهتر از او داوری می کنیم،بی آنکه بدانیم کسی که پشت سرما راه می رود به ما به همین شیوه می اندیشد.